21 Ağustos 2016 Pazar

Nerden Nereye

Zaman ne de hızlı geçiyor !!! Daha ilkokula başladığım günü hatırlıyorum sonra liseye başladığım ilk gün şimdi ise üniversite oldum.

 İlkokula başladığım ilk gün okula gitmek istemezdim annem önlüğümü giydirip( sadece 1.sınıfta önlük giydim daha sonraları hep formatlıydı) saçlarımı güzel şekilde tarardı elimi tuttuğu gibi okula götürürdü. Fakat ben ağlardım gitmek istemiyorum diye annem zorla götürürdü. Sonra diyorum da iyi ki de zorla götürmüş. Yoksa bu konumda olamazdım. Annem okula alışayım diye bana bir bebek almıştı bana arkadaş olsun diye onunla birlikte okula gelip giderdim o bebek sayesinde alışmıştım. İşin garibi ne biliyor musunuz ben ilkokuda matematik dersini hiç sevmezdim nefret ederdim o dersten kaçmak için her şeyi yapardım :)
Lisede ilk günüm ise korku dolu geçmişti. İlköğretim den liseye gelince bir farklı oluyor. Korku dolu geçmesinin  sebebi lise 4 öğrencilerinin erkek öğrencilerinin kalın sesleri beni korkutmuştu. O kalın sesleri duyup hemen yine anneme sarılmıştım beni burada tek bırakma diye o ise büyüdün artık yalnız kalmayı bilmelisin. Lise 1.sinifta liseli olduğumu kabullenmemiştim. Ama yine de lisede o kadar çok yalnızlık çekmedim sevdiğim cocuk vardı adını söylemek istemiyorum onu sevdiğini meyveyle anmak isterim. Muz. Benim ve Muzun okulu arasında 2 durak vardı. Okulun ilk başlarında öğle araları hep yanıma gelirdi. Daha sonraları gelemez oldu tedaviye başlamıştı. Ama onu yalnız bırakmazdım. Öğle araları 1 saat olurdu bende onun yanına giderdim. Zaten 10.sınıftada onu kaybettim. Sonra hiç sınıf dışına bile çıkmadım 12.sinifta kendimi derslerime verdim. Matematiği ilk lisede sevmeye başladım. Bir hocam vardı adı Sibel bana matematiği o sevdirdi. Daha sonra Mehmet hoca o hocanın benim üstümde çok emeği var. 12.sinifta Mehmet Hocanın hangi koridorda nöbetçi olduğunu bilirdim. Ve ona hep soru götürürdüm. Nedense hep idareci katında nöbetçi olurdu. Hatta bir gün yine Mehmet Hocayı bekliyordum bir müdür yardımcısı beni gördü ve bana sıkılmadın mı ? Dedi bende önce anlamadım sonra devamını getirince her hafta soru sormak sıkılmadın mı ? Diye devam etti ben başımı hayır anlamında salladım sonra kendim için mecburum dedim o da bana gülümsemişti.
Nerden Nereye zaman ne de çabuk geçiyor öyle. Üniversite heyecanı eskisi gibi  yok bende. Heyecanımı öldürdü herkes korkuyorum yanında muz olmayacak gönlüm herkese kapalı olacak belkide arkadaş hemen bulamayacağım ben orada tek başıma olacağım. Kimse olmayacak korkuyorum. korkumu yenemiyorum ben tek başıma ne yapacağım 
Muz şuan yanımda olman için neleri mi vermezdim...
   
Nur A.

24 yorum:

  1. Ah canım inan sadece bir kez aşık olunur sanıyordum.Hayat öyle değil.Çok negatife odaklanmayıp tadını çıkarmanı öneriyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yüreğimdeki sokemeden başkasına bakamam ki...
      Umarım dediğiniz gibi olur

      Sil
  2. :)))İki günde alışırsın hiç korkma, diyelim ki 40 kişilik bir sınıf olacak, inan o 40 kişinin hepsi de seninle benzer korkuları, endişeleri, heyecanları paylaşıyordur.

    YanıtlaSil
  3. Büyüyorsun. Biz de tecrübelerini dinliyoruz.

    Korkunun üstüne gidersen o senden korkar. Olağan bir süreçtesin. Hayatın yolu bu ve böyle hissediliyor aşağı yukarı herkesçe. O kapının altından geçtikten sonra her defasında farklı şeyler dinleyeceğimize eminim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım bu güzel yorum için teşekkürler :)

      Sil
  4. Büyümeyi kolay mı sandın yaralı kuzu? Büyürken düşeriz, dizlerimiz soyulur; çarparız omzumuz acır; çarpılırız yüreğimiz sızlar... Ama ne büyümekten vaz geçebiliriz, ne de çarpılmaktan. Bence kendine küçük de olsa bir bebek al, adını da Muz koy. Korktuğun zaman onu tut düşün... Benim kızımda işe yaramıştı. Umarım sende de yarar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaaa cok güzel bir fikir hemen yapacağım hem yalnız hissedigimde onunla konusurum :( çok teşekkür ederim
      Sevgiler...

      Sil
  5. Üniversiteli genç savaşçı :) Bu hissettiklerinde yalnız değilsin. Benzer duygular taşıyan bir çok öğrenci var senin gibi. Üstelik onlarla aynı sınıfta olacaksın. Böyle düşünürsen bu seni biraz daha rahatlatacaktır. Hepimiz okul yıllarında benzer kaygılar yaşadık, benzer duygular taşıdık. Özgürlük Savaşçısı isminin hakkını ver :) Güzel düşün ki güzel olsun ;)

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklisin benim gibi olan çok kişi olacak evet evet ben özgürlük Savaşçısıyim adımı tam anlamıyla taşımam lazım

      Sil
  6. ya öyle deme ya olur arkadaşın ya mutlu olcan hadiiii üniversitedeee, bi kız grubun olur bak yurtta da olur ki, birlikte yemek yersiniz kahkaha atarsınız :)

    YanıtlaSil
  7. Ben ilk derste 3. sınıfların dersine girmiştim baya eğlenceli geçmişti ama :)
    Sadece içinde bulunduğun an ve mekana odaklan ve kendin ol eminim ki çok güzel şeylerle karşılaşacaksın. Aşkı arama sadece yaşa, aşkın en güzel yönü kaybettiğini sandığın ve umudunu kestiğin bir anda hiç beklemediğin yerden pat diye karşına çıkıp seni şaşırtmasıdır :)
    Sevgilerle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Komikmis umarım benim başıma gelmez :) teşekkür ederim :)

      Sil
  8. hayatı çok mu hızlı yaşıyoruz nedir ;)

    YanıtlaSil
  9. Ah o korkular yok mu , hayatımızı çok zorlaştırıyorlar . Bende okula hiç alışamamıştım halende sevmiyorum - sevemiyorum - , küçükken okulda kötü şeyler yaşadığım içinde olabilir . İnşallah sen çabuk alışabilirsin ve galiba yaşıtız .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldin ay cok sevindim aynı yaşta bir blogor :)
      Alisamamak kötü ya inşallah alisirim ben :)
      Sevgiler...

      Sil
  10. Senden gidenlere üzülme seninle olmaya layık değilmiş derler :)) bence doğru da derler sevgili Nur:)
    okullar açılsın bir ay sonra keyifli arkadaşlık sohbetleri yazacaksındır mutlaka.Bloggerlar içinde de emsal yaşta olan çok var yakın da büyük bir ailen daha olacak göreceksin anım sevgiler.

    YanıtlaSil

Minik Ailem
Sizin bana yaptığınız her yorum düşünce benim için çok önemli :)
Sevgi ve saygılarımla
Nur A.