11 Ekim 2016 Salı

Korkuyorum....

Sana tekrardan  bunları yazmak , seni tekrardan anmak kendime olan sözü  çiğnemiş mi olurum ?
Her akşam  başımı  yastığa koyduğumda geçmişi anımsıyorum ne zorluklarla gelmişim ne de büyük  kayıplarım var öyle  benim. Ama artık  ağlamak yok  ağlamak beni güçsüz,savunmasız biri yapar. Ben buraya gelmeden önce  bir daha hiç  ağlamayacağım dedim öyle  de yapıyorum.....
Pazar günü senin ölümünden  3 yıl geçmiş  olacak.  Korkuyorum  yine o günler  aklıma  gelecek diye. Buradaki insanlara  belli etmek istemiyorum  ama yine de içimde  bir sessizlik oluyor işte. 
3 sene boyunca  sen  yoktun dile kolay içimdeki  acı  bir gün  bile azalmadı ama alıştım yüreğimin acısına...
Korkuyorum  işte ya  birini seversem ya sevdiğimin  kişi  beni senin bıraktığın  gibi bırakırsa...
Korkuyorum  senin yüzünü  unutmaktan , senin kokunu yok saymaktan...
Ah ne oluyor  bana sana hep hoşçakal  dediğimde  yine aklıma  geliyorsun 
Gönlümün  yarası başka  gönüllerle kapanabilir  mi ? 
Korkuyorum  bu pazarda acılar  dirileceğinden .....
Sadece bir yere oturup tekrar  tekrar  tekrar tekrar  yasını tutmak istiyorum çocukluğumuzu anmak istiyorum ama işte korkuyorum. ..
Nur A. 

22 yorum:

  1. Korku mu yoksa hayatı tüm gerçekleriyle kabul edememe mi? Hayatın gerçeklerinden biri de vakitsiz kayıplar. Bu böyle... Değiştirmek mümkün değil. Hayat bu. Elimizden bir şey gelmiyor.

    Düşüncelerin çok güzel. Ama hayat beklenmedik şeyler getirmiş. Ancak şu da var ki büyüdükçe çok farklı insanlar oalbilirdiniz ve böylesi bir kayıp olmadan da yine ayrılıklar olabilirdi. Bunu yazarken zorlandım, çok katı olabilir diye... Ama bu katılık hayatın katılığı. Ben sadece yazdım.

    O zaman korkma. Hayattasın ve hayatın gerçeklerini kabul et. Bunu belki de senin sayfanda yazıyorum; ama öyle çok kaybeden öyküsü, korku, geçmiş okuyorum ki çeşitli sayfalarda, giden geri gelmeyeceğine ve getirilemeyeceğine göre ve yoklukları çok acı da olsa bu bir gerçek. Ve ya baş edeceksin bununla... Başka yolu yok.

    Bu katılık filan denilmesini de yadırgarım. Çünkü hayat bu ve hayatı olduğu gibi görmek doğrusunu görmek demek. Yoksa aksi olduğunda sürekli yalpalamak, girdaplarda kalmak olur.

    Acını anlıyorum. Gerçekten büyük acı. Ama büyüyecektiniz. Ve aynı kalmayacaktınız. Bunları da düşün.

    Büyümek demek, hayatı anlamak ve kabul etmek, baş etmek demektir esas olarak.

    Ve bir kez daha yazmayacağım böylesi bir yorum. Yazdım çünkü daha fazla kendini üzüp acı çekmeni görmeyelim. Yapılabilecek tek bir şey yok çünkü.

    Topla kendini!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklisin.. tam da ihtiyaçim olan şey buydu biliyormusun bana kizmasi . Nerelerdeysin onca zaman kız ama yüreğimdeki acı 3 yıl boyunca hep tazelendi. Biliyorsun ki ben buraya yeni hayat kurmaya geldim büyümeye geldim doğruyu bulmaya geldim kendime çok mu haksızlık ediyorum beynim deki her şeyi bir fanus yardımı ile çekmek istiyorum. Ben ki çocukluğumun en karanlık gecelerinde kalmayı bildim ama bu acı çok ağır hem de cok dinmiyor kalbim resmen ağlıyor o acıyı haylen ilk gün ki gibi hissediyorum..
      Ama ben yapacam bu sefer..
      Yüreğim boşlukta..
      Allah benim gibi olan herkese sabır versin

      Sil
  2. Yazını okuyunca bir hüzün kapladı içimi. Öyle zor ki bu yazdıklarını yaşamak... Başın sağolsun...

    YanıtlaSil
  3. Sevgine ve aşkına saygı duyuyorum ama geçmişe bu kadar sarılarak nasıl ilerleyeceksin benim yavrucağızım :(

    YanıtlaSil
  4. Umarım üstesinden gelir ve önüne bakabilirsin. Çünkü hayat ileri doğru devam ediyor.

    YanıtlaSil
  5. Ve okuyanın gözünden bir damla yaş akar...

    Ne kadar acı zamansız kayıplarımız. Nasıl acıtır, bilirim. Allah sana da dayanma gücü versin :( Söylemek istediğim bir çok şey yine boğazıma düğümlendi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin.. bi şey soylemenize gerek yok sadece bu blogda olduğunuzu biliyim yeter..

      Sil
  6. Sevdiklerimizi kaybetmek derin bir acı... Ancak ben şöyle düşünüyorum; şu an benim bu acımı görseydi bu kaybettiğim, sevdiğim insan bana ne derdi? Beni bu halde görmek ister miydi? Hayat devam ediyor ve geçmişe tutunmak doğru değil...kayıplarımız her zaman yüreğimizde ve anılarımızda olacak... Güzel bir gelecek var önünde... Her zaman dik durmalısın hayata... Sevgiler...

    YanıtlaSil
  7. Güzellik o duygular kalbinin bir köşesin de illa ki kalacak ama görüş açın hep ileriye dönük olsun kuzum:)

    YanıtlaSil
  8. Yalnızlığın en kötüsünü, çaresizliğin en acısını yaşıyosun.. Ama şunu unutma insan hissettiği kadar kaşar ve sen yalnız değilsin indir başını secdeye ve paylaş rabbinle yalnızlığını, acını o hiç bi kalbi yalnız ve çaresiz bırakmaz.. Derdi veren de alcak olanda dua dua dök içini ve asla umutsuzluğa kapılma. Unutma Allah varsa umutta vardır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten tek sığındığım rabbim elhamdülillah var. Tek sığınağım.. çok şükür rabbim var..

      Sil
  9. Nur'cuğum Allah sabır versin ve gidene de rahmet etsin ama ölenle, olana çare yok derdi bir yaşlı komşumuz. Ama ölenle ölünmüyor, korkuyla da yaşanmıyor. Bir şarkı vardı çok severim.
    "Aşka tövbe demem ben
    Görürsün sevince yeniden..."
    Elbette tekrar seveceksin de, bir daha aynı şeyleri yaşarım diye sevmemek olmaz:) çay içtin çok sıcaktı ağzın yandı diye çay içmekten vazgeçiyor musun?:)))

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle haklisin verdiğin ornek o kadar güzel ki inşallah tekrardan sevmeyi ogrenecegim

      Sil
  10. Kayıp büyük acı ve tarifi yok, hayırlısıyla atlatabilirsin umarım.

    YanıtlaSil
  11. off ya biraz daha zaman lazım sana demek ki. bi de yaaa du okula alış dersler yeni bi şehir filan ertele biraz sevgi konularınııı. ayrıcaaa, karşıdakinin seni sevdiğinden yüzde yüz emin olmadan sevme madem üzülmek istemiyorsan, seni sevdiğini söyleyeni bi dolu sınavdan geçer aylarca filan, sen sevmeee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Artık tek derdim derslerim okulda kalıp asistan felan olmak istiyorum. Haklisin ben kimseye gitmem onlar gelsin kafana ederse eyvallah

      Sil

Minik Ailem
Sizin bana yaptığınız her yorum düşünce benim için çok önemli :)
Sevgi ve saygılarımla
Nur A.