21 Ekim 2016 Cuma

Nur'un Benliği

Bugünlerde biraz yorgun birazda farklı hissediyorum kendimi. Sanki kendi benliğimi çok aramış gibi hani böyle kendimi çok aramışımda yorgun bitkin düşmüşüm gibi. Yorgunluğum bitki çayları ve dinlenmekle geçmeyecek kadar kötü. Siz hiç kendinizi böyle hissetiniz mi ?
Uzak diyarlardan geldim. Böyle var ya kimse yok oralarda bi ben bi de benliğim ama onu bulmak baya bir uzun sürdü tabi...
O diyar ne var biliyor musunuz ah pardon o diyarın adını söylemedim adı Nur'un Benliği. Her neyse o diyarda kimsesiz çocuklar, savaşçı ruhlu kızlar, lösemi hastası çocuklar, okumayı bırakmayan çocuklar, unutulmaz çocukluk aşkı  ahh bi de Anneler var tabi. O diyarda herkes bir savaş içinde kimsesiz çocuklar yuva bulma savaşında savaşçı ruhlu kızlar ise sırf kız oldukları için kısıtlanmama savaşında tabii en büyük savaşçılar losemi hastası çocuklar onları bir görmeniz lazım tam bir kahraman savaşçı onlar. E oranın bi de güven sağlayan anneleri var. :)
O diyarda tek bir yasak var o da ağlamak. 
Kim istemez ki böyle bir diyar. Yemyeşil bir dünya bi de denizi var yetiyor savaşçılara...
O diyara uğramak dileğiyle...
Nur A.

18 yorum:

  1. Yeni bir şehre uyum sağlarken bunların olması çok normal.Bunu dışında mevsim değişikliklerinde de depresyona yatkınlık artar.Geçici olduğunu düşünüyorum bu durumun :)

    YanıtlaSil
  2. Gerçek hayata hol geldin. Yorgunluk mu? Dinlenmek unutulalı çok oldu, bilmiyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Buyudum mu ne ? Dinlemeye ihtiyacı olan tek kişi ben değilim sanirsam :)

      Sil
  3. İyi olacak iyi. Güçlenmek için yara almak gerek.

    YanıtlaSil
  4. Hayat üstüne üstüne gelir insanın. Mücadeleye devam.

    YanıtlaSil
  5. ne güzel anlatıyon şeker şey bi deeee elife sölesenee son yazımda o var o da arada sırada kendi bloguna baksın amaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olur söylerim Elif çok ders calistigi için pek fazla zaman bulamıyor :)

      Sil
  6. Zorluklar olacak elbet. Önemli olan düştüğünde ayağa kalkacak o gücü kendinde bulman. Güçlenerek yoluna devam et her adımda. Hiç birşey kalıcı değil, acılarda öyle. İsminin hakkını vereceksin anlaştık mı :)

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlaSil
  7. Vaktiyle bir öğretmenim okullar insana hayatla nasıl başa çıkılacağını öğretmeli demişti ama okulda öğretilmiyor. Sanırım kendi kendimize öğreneceğiz. :( Hayat yoruyor insanı:( Sen daha gençsin o yüzden bu en büyük avantajın. Yorulma:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayat işte nasıl hayatta kalinacagini bir şekilde öğretiyor. Yoruluyorum evet ama pes etmek yok !

      Sil
  8. Kendine öyle güzel bir isim seçtin ki güzellik , ne zaman düşük modda olursan aç blogunun başlığına bak moralin en güzeli karşın da ,arada öyle oluyor onlar da yaşamın getirdikleri olmazsa olmazları böyle kazanılıyor tecrübeler sen yeter ki dik dur güzelim. öpüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim ablacımm tek tesellim savaşçı ruhlu olmam ...

      Sil

Minik Ailem
Sizin bana yaptığınız her yorum düşünce benim için çok önemli :)
Sevgi ve saygılarımla
Nur A.