11 Eylül 2017 Pazartesi

Evlenirsek Yazarım

Geçenler de  şu bizim Diyarbakır’ın meşhur hanına  gittim (Hasan Paşa Hanı) tek başıma  oturdum bir de çay istedim arada yaparım  yalnız kalmak isteyince. 
Böyle düşünceli düşünceli oturkene  25-30  yaşlarında  adı  Seher olan bir kadın geldi yamacıma eşini beklerkene biraz soluklanmak istemiş. Bir çayda  ona istedik.

 Başladık koyu bir sohbete ben anlattıkça o anlatıyor ( yabancı biri olunca içinizi dökmek daha iyi oluyor) sonra birden eşiyle  tanışma  ve evlilik hikayelerini anlattı.( garip olan tanışma hikayeleri değil evlilik hikayeleri) 
Şöyle  başlıyordu eşiyle  tanışma  hikayelleri  Seher ablamız  birinci sınıftayken eşiyle  tanışıyor  eşi  ondan 2 dönem üste aynı fakültede fakat farklı bölümlerde okuyorlarmış. Sosyal medya  aracılığıyla  tanışmışlar  tesadüfende aynı fakültede olduklarını bulmuşlar. Seher abla eşiyle  hep telefon üzeri konuşurmış hep mesajlaşarak ne o eşinin sesini duymuş  ne de eşi onun sesini. Çünkü Seher abla hep eşinden kaçmış (bugün  güzel  değilim yarın görsün beni diye diye kaçmış) hep birbirlerini uzaktan görürlermis. Bu arada eşide rahat duran biri değilmiş  Seher ablayla konuşurkene 3 kızla birlikte olmuş. Seher  abla sabretmis çünkü aşık olmuş bir kere eşine. Eşinin sevgilisi olmasına rağmen Seher ablayla her gün yazışırlarmış. Gel zaman git zaman Seher abla 4.sınıf eşi  ise mezun olup çalışmaya başlamış. Seher abla eşini unutmuş değil seviyormuş  haylen  bunlar ilk defa buluşmaya karar vermiş  Seher abla bu sefer kaçmayacakmış çünkü bir şeyler aklında kurup öyle gitmiş. Oturmuşlar ikisi bir çay bahçesinde Seher ablanın konuşması şu  şekilde olmuş;
-  Ben  cumhurbaşkanlığı seçim  zamanı yaptığı  balkon konuşması gibi  sana evlilik konuşması yapamam.
Yemek yapmayı bilmem, temizlik desen kendimce temizlerim sana vereceğim  tek 2 şeyim var  o da sevgim,saygım 
Eşi  bunları  duyunca şaşırmış  bu kız  yıllarca  beni nasıl sevmiş  dercesine o kadar da halt yemişken. Eşinin tek cümlesi şu olmuş 
- Sen şiir,yazı yazıyordun öyle değil mi ? 
  Seher  abla evet anlamında başını sallamış. Sonra eşi demiş ki
-  Bana da şiir yazar mısın? 
Seher abla hafif bir gülümseme ile şu cevabı vermiş 
-   Evlenirsek yazarım 
Bu sayede evlenmişler. Seher ablamız eşine şiirler,sözler  yazmış okumuş. Eşi de bir gün  ona yazdığı bütün şiirleri,sözleri ufak bir kitap haline getirip hediye etmiş. Seher abla evlilik teklifini etmiş gibi bir şey olmuş çok ilgimi çekti  kadın  resmen benim yapmak istediğim şeyi yapmış Ben de buna ilaveten şunu diyorum 
Gönül işleri gerçekten sabır işi, cesaret işi   Seher ablayı  bu cesaretinden dolayı tebrik ediyorum. Aslında bende çok seversem gel evlenelim derim. Gönül işlerinde  kadın erkek ne fark eder seviyorsan git evlenelim de :) 

Çok sevgilerimle;
       
   Nur



20 yorum:

  1. Aaa! İnan duyduğum en ilginç evlenme hikayesi. :))Bu kadar sabırla ve arada başka kızlar olmasına rağmen birini sevmek! Şaşırdım ama sonu mutlu bitmiş. :) Kız, hoşgeldin bloğuna sen de ne zamandır yoktun, özlettin. :) Sevgiler, eline sağlık. ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet ya Abla baya ilginç. Yoktum ilham perim kayboldu diyebilirim eskisi gibi uğrayamıyorum :(
      Ablam ya bende özledim ❤❤

      Sil
  2. Çok değişik bir hikaye olmuş ama sonu mutlu bitmiş sevindirici bu da :)
    Bloğunuzu yeni gördüm ve takibe aldım, buyrun siz de misafirim olun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldin :) !!
      Aynen değişik bir hikâyedi doğrusu :)
      Teşekkür ederim:)

      Sil
  3. Az yazıyorsun Nur :)) Daha sık yazmalısın :)) Gözlerimiz seni arıyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız :) umarım yazacağım :)

      Sil
  4. Çok eğlenceli:) sevgi ne güzel bir şey,neler de yaptırıyor. Haklısın kadın erkek fark etmez gidip konuşmak lazım:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle seviyorsan git konuş:)

      Sil
  5. Hahaha :) Çok keyifli bir yazı olmuş . Seher ablaya helal olsun :) Evlenirsek yazarım :) Harika gerçekten .
    Umarım bir ömür boyu mutlu olurlar . :)
    Bloğunuzu takibe aldım , bana da beklerim . :)
    Sevgiler ... :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederimmm. Ay hemen hemen takibe alıyorum:)

      Sil
  6. Ya canım, adın da Nur'muş. Ben senin yayınını görsem hiç atlar mıyım? Müjde kardeşim'in Nur diye yazdığı senmişsin :) Yaşıma ver, mazur gör beni :( İnstada da rastladığım profil adı, nereden hatırlıyorum diye her instagrama girdiğimde düşünürdüm. Bugün eski yayınlarımı gözden geçiriyordum. Birine yorum bırakmışsın, sonra tıkladım buraya çıktı yolum. Yalnız bir ricam olsa senden kızım, e-maille takip butonu ekleyebilir misin bloğuna? Kaçırmayayım yayınlarını. Zira ben blogdaki okuma listesine bakmayı alışkanlık edinemedim.
    Şimdi anlattığın o hanıma gelelim. Hikâyesi çok ilginçmiş. Ben de tanışma hikâyemi " Ecele Beş Kala" başlıklı yayınımda anlatmıştım. Kaç bölüm hatırlamıyorum.
    Senin şu cümlen olayın özeti olmuş, çok beğendim "Gönül işleri gerçekten sabır işi, cesaret işi" Eline sağlık. Sevgilerimle Nur :) e-maili unutma lütfen kızım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldiniz estafurullah olur mu öyle bir şey herkes olur unutkanlık aa yaşınızda da ne varmış bizim gibileri siz cebinizden çıkarırsınız. Ah tabiki de eklerim siz istersiniz de ben eklemem mi :) sizin bloguma uğramanıza çok sevindim size hayranlık duyuyorum

      Sevgi ve sağlıcakla kalın:)

      Sil
    2. Çok teşekkürler Nur'cuğum. Sevindim. Sevgiyle öpüyorum kızımı :)

      Sil
  7. Film sahnesi gibi ya tam jeneriklik bir söz olmuş " evlenirsek yazarım " ...
    Seher hanımın medeni cesaretine de hayran kaldım gerçekten tebrik ederim.
    Çok güzel bir yazı olmuş emeğine sağlık

    YanıtlaSil
  8. Ne kadar değişik bir hikaye :) helal olsun seher abla ya :) en iyisi evlenmek :) blogunuzu takibe alıyorum banada beklerim sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nice Seher ablalar görmek isterim açıkçası :) teşekkür ederim ben de geliyorum hemen :)

      Sil
  9. Ne güzel hikaye içim ısındı

    YanıtlaSil

Minik Ailem
Sizin bana yaptığınız her yorum düşünce benim için çok önemli :)
Sevgi ve saygılarımla
Nur A.