12 Nisan 2020 Pazar

AYNI YERDEYİM 1. BÖLÜM

İşte gene buradaydım, aynı yerde onun gelmesini bekliyordum. Aradan kocaman 25 sene geçmişti. 25 senedir onu görmüyor ondan haber almıyordum. O da benim gibi yaşlanmıştır  belki de saçlarına benimkinden daha az ak düşmüştür. Ah Mehmet sensiz geçen kocaman 25 sene.Şimdi sana neyi nasıl anlatacağımı bilmiyorum.  Derin bir nefes aldım ve Mehmet'i düşünmekten vazgeçip  Ankarayı etrafı seyretmeye başladım. Gençliğimin en güzel ve en zor zamanları  Ankara da geçmişti. Gazi Üniversitesinde Edebiyat okumuştum 1980 yıllarında,o zamanlar şimdiki gibi değildi okumak çok zordu. Hele gurbetten ilk defa ayrılan birisi için daha zordu. Gazi üniversitesinde Edebiyat kazandığımı duyunca ailem destek verip beni Malatya'dan oraya okumaya yollamışlardı. Ah ilk zamanlar kalacak bir yerim bile yoktu annemin bir köylüsü Ankara'da yaşıyordu kısa süreliğine onun yanında kalacaktım.Canım  Asuman Ablam bana çok iyiliği dokunmuştu (mekanı cennet olsun) 1 ay onun yanında kaldım. Pastahanede iş bulup çalışmaya başlamıştım oradan kazandığım para ile de ev tutacaktım.Hoş Asuman Ablaya kalsa 4 sene onun yanında kalacaktım. İlk zamanlar ufak da olsa birikim yapmıştım ama tek başıma eve çıkmak oldukça zor olacaktı benim için. Matematik bölümünden Necla diye bir arkadaş edinmiştim,Balıkesirliydi  onunda benim gibi  kalacak yeri yoktu idareten amcasında kalıyordu birlikte eve çıkmaya karar verdik. Bütçemize uygun  2 katlı ahşap döküntü bir ev bulabilmiştik. Oturduğumuz mahallede çoğunluklu olarak öğrenciler yaşıyordu. 
Necla acaba şimdi ne yapıyor nerede ? onunla  çok güzel dostluğumuz olmuştu en son düğününe gitmiştim o zamandan sonra hiç haber alamadım ondan da. O zamanlar ikimizinde çok parası yoktu  hem çalışıp hem okuyorduk.  Kiraladığımız evin önce temizliğini yapmamız gerekiyordu ev rutubet kokuyordu. Evi tuttuğumuz  günün akşamı Asuman Ablaya taşınacağımızı söylemiştim önce razı olmadı birbirimize çok alışmıştık  yıllardır tek başına yaşıyordu eşi  siyasi olaylardan dolayı içerideydi. Birbirimize  dost,kardeş, ana,evlat olmuştuk. Annemi özlediğim günlerde ona sarılıp uyurdum. Israr ettikten sonra  razı gelmişti. Benim çok paramın olmadığı bildiğinden o gece bana yastık,yorgan,halı,perde,mutfak araç gerekleri ayarlamıştı, onun asla hakkını ödeyemem.Ertesi gün sabah erkenden  Asuman ablayla beraber evi temizlemeye gitmiştik.Necla ve amcasının oğlu Ragıp sonradan gelip yardım etmişlerdi. Çok eşyamız yoktu evin bir odasınında kalmaya karar vermiştik yere Necla'nın amcasının evinden getirdiği döşeği serip birlikte uyuyacaktık. Elimize para geçtikçe her şeyi alacaktık. Asuman Abla ve Ragıp işleri bittikten sonra gitmişlerdi Necla ile tek kalmıştık ikimizde evimizdeki ilk gece için heyecanlıydık . Bütün gece evimizle ilgili hayaller kurup o hayalleri kurdukça daha da heyecanlanıyorduk.  O günün sabahı Necla ile birlikte evden çıkarken karşı evin kapısında onu gördüm, Mehmet ve arkadaşlarını. Mehmet'i ilk gördüğümde kalbimin küt küt atmasına engel olamamıştım. Fakat Mehmet beni fark etmemişti bile. Necla benim o halimi görüp ne olduğunu sormuştu ben de hiç demiştim. Evimiz okula 40 dakikalık yürüme mesafesindeydi. Yürürken hep arkama bakıyordum  fakat arkamızda yoktular.
Necla: Aslı biri bizi takip ediyor kuzum neden arkana bakıp duruyorsun ?
 Diyene kadar kendimde değildim. Necla bana tekrardan o soruyu sorunca kendime gelmiştim.Ben de Hayır diyerek yolumuza devam etmiştik.Biraz daha ilerledikten sonra birden kendimizi siyasi bir kavganın önünde bulduk.Tam koşup kaçacaktık ki Mehmet ve arkadaşlarını gördük kavga edenler onlarmış. Necla bir yandan kaçmaya çalışıyor bir yandan da beni çekiştiriyordu. O an Mehmet'le göz göze geldik. Mehmet benle Necla'yı tutup oradan uzaklaştırmaya başladı. Arkadaşlarıyla beraber hızlıca koşuyorduk 2 sokak ilerledikten sonra durduk. Necla çok korkmuştu Mehmet ve arkadaşlarına kim olduklarını, ne için kavga ettiklerini soruyordu. Mehmet çok derin bir nefes aldıktan sonra; 
Mehmet: Ben Mehmet , bunlarda arkadaşlarım Tuncer, Ali,İrfan Bizler  hukuk  üçüncü sınıf öğrencileriyiz. Bundan ötesini sizlere  söylemem.
Necla: Nasıl olur da söyleyemezsiniz , sizler orada neden, niçin kavga ediyordunuz ? Sağcı mısınız ? Solcu musunuz ?
İrfan  lafa karışıp ;
İrfan: Ne sağcı ne solcuyuz bacım bizler devletimizin sosyalist ve komünist bireyleriyiz.
Hoş İrfan ne kadar laf kalabalığı yapsa da anlamıştık sol görüşlü olduklarını. Necla gözüyle işaret ediyordu gidelim diye ama ben daha Mehmet'e ismimi bile söyleyememiştim ki. Birden konuşmaya başladım;
Ben Aslı edebiyat birinci sınıf öğrencisiyim ,arkadaşım Necla o da matematik birinci sınıf öğrencisi. 
Necla o an dürttü  beni doğru düzgün konuşamadan oradan ayrılmak zorunda kalmıştık. Necla yolda neden isimlerimizi ve okuduğumuz bölümleri dedim diye bana kızıyordu başımıza bela olacaklardı diye korkuyordu ben ise konuşamadık diye içten içe dert yanıyordum. Aklımda şimdi olduğu gibi o an da Mehmet vardı. Biliyordum ki bu bizim ilk ve son görüşmemiz değildi.


6 Ağustos 2019 Salı

İlk Tren Yolculuğum


Herkese Merhabalarr
Nasılsınız ? Umarım çok çok iyisinizdir. Beni sorarsanız mükemmelim. Bugün sizlere ilk tren yolculuğumu nasıl gerçekleştirdiğimi anlatacağım. Kısa süreli olsada bir tren yolculuğum oldu. Ama sizlere şunu diyebilirim hayatımda en çok zevk aldığım yolculuktu. Yaklaşık 3 4 senedir şehir dışındayım genellikle otobüs ile nereye gideceksem gidiyordum. Bilenler bilir beni şuan Kahramanmaraş'tayım (Yaz okuluna kaldım) Kahramanmaraş'dan Malatya'ya(Malatya'da okuyorum, arkadaşlarımı ziyaret etmek için gidiyorum) gitmek için tren yolculuğu gerçekleştirdim. Ve bunu tek başıma yaptım. Kahramanmaraş'ın merkezinde tren garı yok ilçelerinde gar var ben bunu ilk duyduğumda vazgeçer gibi oldum çünkü maraş çok iyi bildiğim bir şehir değildi açıkçası bu sebepten birazcık tedirgin oldum sonra Nur dedim saçmalama kendine gel sen otostop ile bir yerlere gitmiş insansın ilçeye mi gidemeyeceksin dedim. Hemen internetten hangi ilçelerden kalktığını, saatlerine ve bu ilçelere nasıl gideceğime baktım. Kahramanmaraş'ın iki ilçesinden kalkıyor bu trenler biri Türkoğlu diğeri ise Narlı. Ve ben bu araçlardan birine binmek için de otogara gitmem gerekiyordu. Türkoğlu'ndan tren sanırsam 11.50 de Narlı'dan ise 12.30 gibi hareket ediyordu. Perşembe sabahı her iki ilçeye gidebilecek ihtimaline karşılık saatimi 7.30 'a kurmuştum. Sabahleyin hazırlanıp trende acıkırım diyede dünden marketten alışveriş yapmıştım. Otogara gelmem saat 10.00 bulmuştu yani istediğim ilçeye gidebilirdim fakat bu ilçelere giden arabaların hangisi olduğunu bilmiyordum. Benim önümde yürüyen bir teyze Narlı'ya nasıl gidebilirim diye başka birine sorduğunu duydum ben de o an hemen teyzenin peşine takıldım. Yani Narlı'dan biniyoruz trene. Narlı- Kahramanmaraş yaklaşık yarım saat minibüs fiyatı da  8 tl di. Gara geldiğimde trenin gelmesine yaklaşık 1 saat vardı.Orada beklemeye başladım hıı bi de birşey var tren tam saatinde gelmiyormuş bunu da orada öğrendim 2 saate kadar treni bekledim. Tren geldiğinde o kadar kalabalıktı anlatamam size görevlilerden birine bileti nasıl alabilirim diye sorduğumda trenin içinde kesiyorlar dedi ama keşke internetten alsaydın (https://ebilet.tcddtasimacilik.gov.tr/view/eybis/tnmGenel/tcddWebContent.jsf  buradan bilet alabilirsiniz.)şimdi oturacak yer bulamazsın dedi.

 Dediği gibi de oldu trende oturacak yer bulamadım ilk önce yer bulana kadar dolandım fakat bulamadım en son dedim yerde oturayım yerde oturdum bir saat kadar sonra bir istasyona gelince insanlar inmeye başlıyınca bir anne ile oğlunun olduğu tarafa oturdum. O kadar rahat ki anlatamam size trene binmeden önce trenin çok ses çıkaracağını düşünüyordum öyle rahatsız edebilecek kadar çok ses yoktu. Koltuklar baya baya geniş o kadar çok zevk verdi ki tren yolculuğu fiyatı da çok uygun  genç indirimi diye birşey var 14 tl idi otobüs yolculuğuna göre daha uzun sürüyor ama zevk alıyorsunuz o yoldan gerçekten. Artık trenle gidilebilecek her yere trenle gitmeyi düşünüyorum.Kahramanmaraş- Malatya treni Fırat express oluyor. Treni çok gezemedim çünkü eşyalarımı teslim edebileceğim kimse yoktu sadece bir kere lavabosuna baktım. Çok kullanışlı değildi açıkçası sadece bakmakla kaldım.

Dönüşte bu sefer Türkoğlu Tren Garına gitmeyi denedim. Tabi bu sefer internetten aldım biletimi ki oturabileyim. Türkoğlu- Kahramanmaraş 4 tl idi. ve daha yakındı. Ama Türkoğlu Narlı gibi çok kalabalık bir gar değildi.

Benim ilk tren yolculuğum böyleydi arkadaşlar umarım blog yazımı sevmişsinizdir. Sizlere ilk otostop ve ilk kamp deneyimimi anlatmayı da isterim.  Kendinize çok iyi bakın.

Özgürlük Savaşcısı 
Nur